Legary drewniane

Legary drewniane decydują o nośności, zachowaniu poziomu i trwałości tarasu, dlatego dobór przekroju nie może być przypadkowy. Dla wykonawcy i inwestora oznacza to stabilną konstrukcję nośną, mniejszą liczbę łączeń oraz lepszą ochronę desek przed wilgocią od strony gruntu.

Odpowiednio dobrany legar drewniany przenosi obciążenia użytkowe, pozwala zachować właściwy rozstaw desek i zostawia miejsce na wentylację podkonstrukcji. W praktyce właśnie od tej warstwy zależy, czy taras drewniany zachowa geometrię po sezonach deszczu, słońca i zmian temperatury.

Legary drewniane przenoszą obciążenie i oddzielają taras od wilgoci

Legary drewniane są elementami nośnymi, na których opierają się deski tarasowe z drewna lub kompozytu. Nie służą do wykończenia powierzchni, tylko do przenoszenia obciążeń i oddzielania posadzki od wilgotnego podłoża.

W dobrze zaprojektowanym układzie legary rozkładają siły na podpory i ograniczają przeciążenie pojedynczych desek. Jednocześnie unoszą deskowanie nad gruntem, więc woda nie zalega bezpośrednio pod drewnem, co realnie wydłuża trwałość całego tarasu.

Deska tarasowa, legar i filar z drewna pełnią inne zadania

Deska pracuje na wierzchu i odpowiada za komfort chodzenia, a legar tarasowy drewniany tworzy szkielet całego układu. Inaczej działają też filary z drewna lub słupy o przekroju 140 × 140, bo ich zadaniem jest podparcie pionowe, a nie prowadzenie desek w jednej płaszczyźnie. Podobną funkcję jak w tarasie pełnią drewniane legary podłogowe, ale na zewnątrz trzeba dodatkowo uwzględnić stałą wilgoć, wentylację podkonstrukcji i zabezpieczenie przed grzybami.

Jakość drewna widać w wilgotności, klasie i stabilności wymiarowej

Drewno na legary powinno mieć kontrolowaną wilgotność i potwierdzoną klasę wytrzymałości. W praktyce to właśnie te parametry ograniczają paczenie, ułatwiają impregnację i pozwalają przewidywać pracę konstrukcji w czasie.

Kontrola wilgotności drewna ma bezpośredni wpływ na trwałość połączeń i estetykę gotowej nawierzchni. Niższa wilgotność ułatwia też wykonywanie dokładnych połączeń i zmniejsza ryzyko późniejszych szczelin między deskami.

Suszenie komorowe oraz klasa C14/C24 dają przewidywalną pracę materiału

Legary suszone komorowo o wilgotności 15% ± 3% lepiej trzymają wymiar niż materiał mokry, bo po montażu nie oddają gwałtownie nadmiaru wody. Klasa C14 lub C24 określa nośność drewna, a dla wykonawcy przekłada się na bezpieczniejszy dobór do rozpiętości i obciążenia. Świerk skandynawski łączy naturalną sztywność z dobrą stabilnością i odpornością na czynniki atmosferyczne, dlatego sprawdza się w konstrukcjach drewnianych i szkieletowych.

Dobrze dobrane legary dają konkretne korzyści:

mniejszą liczbę łączeń na długości, co ułatwia montaż i poprawia sztywność pola tarasu,
stabilniejszy przekrój, co zmniejsza ryzyko skręcania oraz lokalnych nierówności,
lepsze przyjmowanie impregnatu do drewna, co wzmacnia ochronę biologiczną,
przewidywalną pracę materiału, co ułatwia utrzymanie równego poziomu desek.

Parametry dostępnych wariantów

Legary suszone komorowo

Kraj pochodzenia: Szwecja

Gatunek: Świerk

Dostępne przekroje:

45 x 45 C14
45 x 70 C14/C24
45 x 95 C24
45 x 120 C24
45 x 145 C24
45 x 170 C24
45 x 195 C24
45 x 220 C24
45 x 245 C24

Długości handlowe [m]: 3,0 / 3,3 / 3,6 / 3,9 / 4,2 / 4,5 / 4,8 / 5,1 / 5,4 / 6,0

Na zamówienie dostępne są również belki klejone na mikrowczep o długości do 13 metrów.

Stopień wysuszenia: 15% ± 3%

Zastosowanie: konstrukcje drewniane i szkieletowe

Legary impregnowane ciśnieniowo

Kraj pochodzenia: Szwecja

Gatunek: Sosna

Dostępne przekroje:

45 x 45 C14
45 x 70 C14/C24
45 x 95 C24
45 x 120 C24
45 x 145 C24
45 x 170 C24
45 x 195 C24
45 x 220 C24
45 x 245 C24

Długości handlowe [m]: 3,0 / 3,3 / 3,6 / 3,9 / 4,2 / 4,5 / 4,8 / 5,1 / 5,4

Magazynujemy jedynie przekroje 45×70 / 45×95 / 45×145; pozostałe są dostępne na zamówienie w ilościach pełnopaletowych.

Zastosowanie: podwalina, legary pod taras, miejsca narażone na dużą wilgoć

Taki zakres ułatwia dopasowanie długości do układu tarasu i ogranicza odpady przy docinaniu.

Dobór przekroju i rozstawu zaczyna się od projektu oraz podłoża

Przekrój legara i rozstaw podpór zawsze dobiera się do rodzaju deski, oczekiwanej wysokości konstrukcji oraz warunków podłoża. Cena ma znaczenie, ale warto oceniać ją razem z nośnością, długością odcinków i liczbą koniecznych łączeń.

Przekrój, długość i rozstaw legarów trzeba dopasować do deski

Wyższy przekrój daje większą sztywność i więcej miejsca na wentylację podkonstrukcji, a dłuższy element ogranicza liczbę styków. W projektach o boku 3 m łatwo dobrać pełny odcinek, przy polach około 4 m zwykle wybiera się 3,9 albo 4,2 m, a przy dłuższych biegach przydaje się 6 m. Rozstaw legarów powinien wynikać z zaleceń producenta deski oraz planowanego obciążenia użytkowego, bo cienka deska wymaga gęstszego podparcia niż profil masywny.

Nie ma jednego uniwersalnego rozstawu dla każdego tarasu. Rozstaw legarów zmienia się wraz z grubością deski, kierunkiem jej ułożenia, typem podłoża i odstępem między punktami podparcia, dlatego projekt zawsze warto czytać jako całość, a nie wybierać przekrój na oko.

Jeśli trzeba dobrać przekrój i rozstaw do konkretnego tarasu, prześlij wymiary przez formularz lub zadzwoń. Dobierzemy układ do deski, podłoża i oczekiwanej wysokości wykończonej posadzki.

Kiedy lepszy będzie legar impregnowany

Legar impregnowany najlepiej sprawdza się tam, gdzie element jest stale narażony na dużą wilgoć, kontakt z wodą rozbryzgową albo pełni funkcję podwaliny. W takich warunkach problem trwałego zawilgocenia można ograniczyć, stosując drewno konstrukcyjne impregnowane ciśnieniowo NTR A/AB, które jest chronione przed grzybami, bakteriami i innymi czynnikami zewnętrznymi. Sosna impregnowana ciśnieniowo jest dobrym wyborem pod taras i w strefach przy gruncie, natomiast suszony świerk skandynawski warto stosować w konstrukcjach, w których liczy się stabilność wymiarowa i kontrolowana wilgotność materiału. W strefach przejściowych o wyborze decyduje przede wszystkim poziom zawilgocenia i sposób podparcia. Oba warianty mają sens, jeśli odpowiadają warunkom pracy, a nie wyłącznie nazwie produktu.

Trwałość podkonstrukcji zależy od montażu, wentylacji i zabezpieczenia

Legary drewniane nie niszczeją bez przyczyny. Najczęściej szkodzą im długotrwałe zawilgocenie, brak przewietrzania, bezpośredni kontakt z gruntem i źle zabezpieczone miejsca cięć.

Praktyka, która ogranicza paczenie, wilgoć i rozwój grzybów

Trwałość podkonstrukcji rośnie, gdy legar jest odizolowany od podłoża, ma zapewniony swobodny odpływ wody i jest zabezpieczony odpowiednio dobranym impregnatem do drewna. Zabezpieczenie przed grzybami i korozją biologiczną działa najlepiej wtedy, gdy materiał jest suchy i wentylowany, a nie zamknięty w stale mokrej strefie. Przy montażu dobrze sprawdzają się też rozwiązania, które ograniczają zastoiska wody na styku podpory i drewna.

W praktyce najwięcej daje połączenie kilku prostych zasad:

oddzielenia legara od gruntu lub betonu warstwą izolującą,
zachowania wentylacji pod deskami i pod całą konstrukcją nośną,
zabezpieczenia miejsc cięć oraz wierceń środkiem ochronnym,
dobrania rozstawu podpór do przekroju legara i ciężaru okładziny.

Dobieramy legary drewniane do tarasów, podwalin i konstrukcji szkieletowych. Ostatecznie liczy się nie sama sztuka drewna, lecz układ, który po montażu pozostaje równy, suchy i bezpieczny. Skontaktuj się z nami przed zakupem, a potwierdzimy przekrój, długość i wariant zabezpieczenia.

Najważniejsze wnioski o legarach drewnianych

Dobierz legary drewniane do projektu, podłoża, rodzaju deski i planowanego obciążenia tarasu.
Wybieraj drewno o kontrolowanej wilgotności oraz klasie C14 lub C24, aby ograniczyć paczenie i utrzymać stabilny poziom desek.
Stosuj legary suszone komorowo, gdy liczy się przewidywalna praca materiału, mniejsza liczba łączeń i lepsza stabilność wymiarowa.
Sięgaj po legar impregnowany ciśnieniowo w strefach przy gruncie, podwalinach i miejscach narażonych na stałą wilgoć.
Dopasuj przekrój, długość i rozstaw legarów do grubości deski oraz rozstawu podpór, aby zwiększyć sztywność konstrukcji.
Oddziel legary od gruntu lub betonu, zapewnij wentylację podkonstrukcji i zabezpiecz miejsca cięć, aby wydłużyć trwałość tarasu.
Traktuj legar tarasowy jako kluczowy element nośny, który przenosi obciążenia i chroni deski przed wilgocią od strony podłoża.

FAQ

Jakie legary wybrać pod taras drewniany?

Wybierz legary klasy C14 lub C24 o przekroju dopasowanym do deski i obciążeń. Przy dużej wilgotności polecamy sosnę impregnowaną ciśnieniowo.

Jak prawidłowo wykonać drewniany taras na legarach?

Legary należy odizolować od gruntu lub betonu, zapewnić odpływ wody i wentylację. Miejsca cięć oraz wierceń trzeba zabezpieczyć środkiem ochronnym.

Jaki rozstaw legarów zastosować pod taras drewniany?

Rozstaw dobiera się do grubości i kierunku ułożenia desek, obciążenia, podłoża oraz odstępów między podporami. Cieńsze deski wymagają gęstszego podparcia.